Ondanks het feit dat iedereen - van top politiek niveau tot burger - baat heeft bij concepten als verbinding en respect, komt er toch heel wat kritiek op De Croo zijn woordkeuze. Waarom? enerzijds is er ongeloof dat de mooie praatjes waargemaakt zullen worden in acties/daden. Maar de hoofdzakelijke reden is de holheid van de woorden. Wat betekent dat nu eigenlijk? Verbinding en respect? en hoe kan onze regering daar invulling aan geven?
“Wanneer 7 partijen met elkaar moeten overeenkomen, zal verbinding inderdaad een absolute noodzaak zijn, dus die term heeft De Croo goed uitgekozen” aldus Johanna Dumon (topcoach en ceo van communicatiebedrijf In Balance). “Verbindend en respectvol communiceren vertrekt vanuit de intentie elkaars behoeften te begrijpen. Het heeft dus alles te maken met het communicatieproces. Van burger tot burger, regering tot oppositie, en van de politiek tot het volk. Iedereen zou zich daarom moeten openstellen voor het verbindend communiceren. We hebben nood aan duurzame oplossingen die gebaseerd zijn op wederkerige dialoog, transparantie en empathie. Maar dat is voor de politiek natuurlijk een hele uitdaging. Het is een andere manier van omgaan met macht.”
Volgens Johanna Dumon zijn volgende zaken een voorwaarde willen we meer ruimte voor verbinding en respect in het huidige politieke landschap.
Luisteren: Mondigheid is een sterkte voor elke politieker. Waarmee je een debat echter kunt winnen, is wanneer je ook effectief luistert naar de gesprekspartner. Het gebeurt te vaak dat politiekers van te voren reeds weten wat zij zullen zeggen. Ongeacht de vraag hebben zij dus hun antwoord al klaar. Het respectvol luisteren, zonder er doorheen te brullen, is een absolute noodzaak.
Behoeden voor etiketteringen en beledigingen: Het is eigen aan de politiek: etiketteringen, verwijten en beledigingen. De taak van de oppositie is natuurlijk om weerwoord te brengen, dus compleet onvermijdbaar is het niet. Maar vooral binnen de regering - want de zeven partijen zullen het zeker niet altijd met elkaar eens zijn - zal het een uitdaging zijn om verwijten te vervangen door constructieve en essentiële boodschappen. Door elkaar de vinger wijzen, blijft men ter plaatse trappelen. Dat wil je natuurlijk vermijden als we ‘vooruit’ willen met het hele land.
Behoeden voor lege of vage woorden: Door het gebruik van lege of vage woorden (zoals verbinding en respect) loopt men het risico dat de oppositie of gesprekspartner de kans grijpt om zelf een invulling te geven aan deze termen. Zonder klare taal, heeft iedereen zijn eigen interpretatie klaar. Beter is daarom om zelf een definitie of betekenis toe te kennen aan het woord. Anders loopt men een groot risico het doel van ‘verbindend en respectvol communiceren’ te missen.
Gericht communiceren naar de luisteraar: Het communiceren van een boodschap gericht naar de luisteraar in kwestie, is een totaal andere aanpak dan het het demonstreren van de eigen deskundigheid of expertise. De kunst van de communicatie bestaat erin rekening te houden met de behoeften en noden van de luisteraar. Op die manier kan een boodschap aangepast worden zodat er steeds een gemeenschappelijk doel voor ogen wordt gehouden. Daarnaast is het ook van belang dat er rekening wordt gehouden met de (geprefereerde) communicatiestijl van de ander. “Pas als aan al deze voorwaarden voldaan wordt, is er sprake van verbindende en respectvolle en communicatie” aldus Johanna Dumon.
